Σάββατο, 3 Ιουνίου 2017

Η Ρόδος «δάνεισε» το σύμβολο της ελευθερίας στις ΗΠΑ!..




Όσοι επισκέπτονται την Νέα Υόρκη στις ΗΠΑ, καθώς μπαίνουν στο λιμάνι της πόλης, αντικρίζουν ένα θαυμάσιο θέαμα. Πάνω σε ένα μικρό νησάκι στέκεται ένα υπερμέγεθες (πανύψηλο) άγαλμα μανδυοφορούσας γυναίκας, η οποία με το αριστερό της χέρι
κρατάει ένα βιβλίο και με το δεξί υψώνει προς τον ουρανό έναν πυρσό. Είναι το πασίγνωστο άγαλμα της Ελευθερίας, το οποίο αποτελεί έμβλημα όχι μόνον της πόλης της Νέας Υόρκης, αλλά και ολοκλήρου του κράτους των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής.
Πόσοι, όμως, γνωρίζουν ότι το άγαλμα αυτό αποκαλείται και «Σύγχρονος Κολοσσός»; Η ονομασία αυτή προέρχεται από τον αρχαίο «Κολοσσό της Ρόδου» που ήτανε ένα από τα επτά
θαύματα του Αρχαίου Κόσμου, πριν από δύο χιλιάδες χρόνια. Έτσι τονίζονται περισσότερο οι τρομακτικές ομοιότητες χαρακτηριστικών και συμβολισμών που εμφανίζουν τα δύο αγάλματα.
Ο Δημήτριος ο Πολιορκητής (337-283 π.Χ.) επολιόρκησε επί δύο χρόνια τη Ρόδο. Παρά το γεγονός ότι χρησιμοποίησε τεχνολογικά εξελιγμένες πολιορκητικές μηχανές, δεν κατάφερε να την κυριεύσει. Εχάρισε στους Ρόδιους τις μηχανές αυτές σαν αναγνώριση της γενναιότητας που επέδειξαν και έλυσε την πολιορκία ύστερα από συμβιβασμό…
Για να πανηγυρίσουν την νίκη τους και να τιμήσουν τον προστάτη τους θεό Απόλλωνα (Ήλιο), οι Ρόδιοι αποφάσισαν να κατασκευάσουν ένα τεράστιο άγαλμά του, σύμβολο της ελευθερίας τους. Το κόστος του έργου, που έφθασε στα 300 τάλαντα, καλύφτηκε από την πώληση των πολιορκητικών μηχανών που χάρισε ο Δημήτριος ο Πολιορκητής. Δεν μας είναι γνωστό σε ποιούς πουλήθηκε όλος αυτός ο στρατιωτικός εξοπλισμός.
Η κατασκευή του αγάλματος ανατέθηκε στον αρχιτέκτονα και γλύπτη από την Λίνδο της Ρόδου Χάρη, ο οποίος μάλιστα είχε λάβει μέρος στην άμυνα της πόλης κατά την διάρκεια της πολιορκίας. Ο Χάρης είχε εμπειρία στα μεγάλης κλίμακας αγάλματα από την θητεία του ως μαθητής κοντά στον διάσημο γλύπτη Λύσιππο.
Η όλη διαδικασία κατασκευής κράτησε περίπου δώδεκα χρόνια, από το 292 π.Χ. μέχρι το 280 π.Χ.
Αναλυτικές περιγραφές για τις τεχνικές που εφαρμόστηκαν κατά την κατασκευή δεν διασώθηκαν, καθώς από τα Επτά Θαύματα του αρχαίου κόσμου, στα οποία και ανήκει, ο Κολοσσός της Ρόδου παρουσιάζει τις λιγότερες φιλολογικές μαρτυρίες. Πρωταρχικά πρέπει να κατασκευάστηκαν κάποια προπλάσματα, αγάλματα μικρού μεγέθους, τα οποία αποτέλεσαν οδηγούς για την μορφοποίηση κάθε ορειχάλκινου φύλλου της επιφάνειας του αγάλματος. Τα φύλλα αυτά τοποθετήθηκαν πάνω στον σιδερένιο σκελετό, συνθέτοντας την εξωτερική μορφή του αγάλματος.
Ο Χάρης κατασκεύασε τον Κολοσσό όπως θα έχτιζε μια απλή οικοδομή, ξεκινώντας από κάτω και καταλήγοντας στην κορυφή. Έτσι, η οικοδόμηση άρχισε από τα κάτω άκρα και με την βαθμιαία προσθήκη τμημάτων κατέληξε στο κεφάλι. Όσο ανέβαινε το ύψος, γύρω από την κατασκευή συγκεντρώνονταν τεράστιοι όγκοι χώματος, δημιουργώντας, έτσι έναν τεχνητό λόφο που περιέκλειε το άγαλμα. Ο λόφος αυτός προστάτευε το ήδη τελειωμένο τμήμα, ενώ συγχρόνως αποτελούσε και μία βάση σταθερή για τις εργασίες του υπολοίπου τμήματος.
Για 60 περίπου χρόνια ο ήλιος έριχνε τις ακτίνες του στον μπρούτζινο Κολοσσό, κάνοντας την μορφή του Απόλλωνα να ακτινοβολεί σαν δεύτερος ήλιος. Όταν μία σεισμική δόνηση τράνταξε την Ρόδο το 222 π.Χ., το άγαλμα έσπασε στα γόντα και κατέρρευσε.
Ο Πτολεμαίος ο Ευεργέτης, ο οποίος ενίσχυσε τους συμμάχους του ροδίους μετά τον σεισμό που τους έπληξε, πρόσφερε το υπέρογκο ποσό των 3.000 ταλάντων για αναστήλωση του Κολοσσού σε νέες, μεγαλύτερες, διαστάσεις. Οι Ρόδιοι όμως δεν τόλμησαν να το ανακατασκευάσουν φοβούμενοι, όπως αναφέρει ο Στράβων, χρησμό που έλεγε ότι ο σεισμός ήταν έργο του Απόλλωνα, που δεν επιθυμούσε την παρουσία του αγάλματος.
Όταν ο εμίρης της Δαμασκού Μοαβίας ο Α’ το 654 μ.Χ. κατέλαβε την Ρόδο, επί αυτοκράτορα Κώνστα, είδε τον Κολοσσό ως μία πηγή σημαντικού κέρδους. Οι Σαρακηνοί τεμάχισαν σε μικρά κομμάτια τα υπολείμματα του μπρούτζινου αγάλματος και τα πούλησαν ως μέταλλο σε έναν εβραίο έμπορο από την Έδεσα της Συρίας (σημερινή Ούρφα της Τουρκίας). Ο έμπορος χρησιμοποίησε 900 καμήλες για την μεταφορά του συνόλου του Κολοσσού που αγόρασε. Έτσι άδοξα, άλλο ένα λαμπρό δημιούργημα των Ελλήνων πέρασε ως θρύλος στην αιωνιότητα…
Ο Κολοσσός της Ρόδου δεν χαρακτηρίστηκε τυχαία ως ένα από τα Επτά Θαύματα του αρχαίου κόσμου. Πρόκειται για μια αριστουργηματική σύνθεση αρχιτεκτονικής, μηχανικής και γλυπτικής για την οποία δυστυχώς διασώζονται ελάχιστα στοιχεία από τον Φίλωνα τον Βυζάντιο. Το άγαλμα σε ύψος έφθανε τα 33 μέτρα και στεκόταν πάνω σε ένα βάθρο ύψους 15 μέτρων.
Ο Κολοσσός της Ρόδου αποτέλεσε ένα πρότυπο για τον Γάλλο γλύπτη Auruste Batholdi όταν κατασκεύασε, το 1886, το άγαλμα της Ελευθερίας στην Νέα Υόρκη, δώρο των Γάλλων για την αμερικανική ανεξαρτησία. Ένα άγαλμα που, φέρνοντας το στεφάνι του ηλίου, ύψωνε ξανά την φλόγα της ελευθερίας.
Δύο χιλιετίες χωρίζουν τον Κολοσσό της Ρόδου από το άγαλμα της Ελευθερίας, όμως ο συμβολισμός τους είναι κοινός. Μία αφιέρωση στο ύψιστο ανθρώπινο αγαθό την ελευθερία. Ο Κολοσσός της Ρόδου καταστράφηκε, πέρασε όμως στην αιωνιότητα. Η μορφή του εξακολουθεί να υπάρχει και να συνεχίζει αυτό που αναφέρεται σε μια αρχαία επιγραφή:«Αντιφεγγίζει στην θάλασσα την λαμπρή φλόγα της Ελευθερίας».
Όσον αφορά στο άγαλμα της Ελευθερίας στη Νέα Υόρκη έχουμε να πούμε ότι και σ’ αυτό το σημείο η αθάνατη Ελλάδα έχει δώσει για μια ακόμη φορά τα φώτα της. Είναι γνωστό ότι το κεφάλι του αγάλματος στέφεται με ακτινοειδές κάλυμμα. Την μορφή αυτή (με ακτίνες στο κεφάλι) έχει ο Φωτοφόρος Απόλλων. Η μορφή του Φωτοφόρου Απόλλωνα βρίσκεται σήμερα στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Κορίνθου.
Ο διευθυντής της Αμερικανικής Αρχαιολογικής αποστολής, σώφρων και έντιμος άνθρωπος, εδήλωσε ότι οι Αμερικανοί πρέπει να έρχονται να προσκυνούν στον χώρο του Μουσείου, όπου η μορφή του φωτοφόρου Απόλλωνα, διότι είναι η πηγή του εθνικού τους συμβόλου.
Οι ομογενείς μας στις ΗΠΑ να το μεταφέρουν στους Αμερικανούς ότι το εθνικό τους σύμβολο, το άγαλμα της Ελευθερίας, έχει την καταγωγή της μορφής του από την Ελλάδα και ιδιαίτερα από την μορφή του Φωτοφόρου Απόλλωνα.
Ο Φωτοφόρος Απόλλων θα στέλνει «ες αεί» τις ακτίνες του στην χώρα του Γεωργίου Ουάσιγκτων.
Με την ευκαιρία ας δούμε ποια ήταν τα εφτά θαύματα του αρχαίου κόσμου:
1) Το χρυσελεφάντινο άγαλμα του Δία στην Ολυμπία.
2) Το Μαυσωλείο της Αλικαρνασσού (Μ. Ασία).
3) Οι κρεμαστοί κήποι της Βαβυλώνας (Μεσοποταμία).
4) Ο Κολοσσός της Ρόδου.
5) Ο Ναός της Άρτεμης στην Έφεσο.
6) Η πυραμίδα του Χέοπα στην Αίγυπτο και
7) Ο Φάρος της Αλεξάνδρειας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Υποβάλλοντας το σχόλιο σου επιβεβαιώνεις ότι έχεις διαβάσει και αποδεχθεί τους όρους χρήσης και σχολιασμού του μπλογκ. Η ευθύνη των σχολίων (αστική και ποινική) βαρύνει τους σχολιαστές.
http://eleusisdiagoridon.blogspot.gr/2013/08/blog-post_49.html